Η επιλογή γραμματέων συμβαλλόμενων μερών Guiyang έχει μια δημοκρατική γεύση
_ Filed κατώτερος: Ειδήσεις | Ετικέττες: δημοκρατία, guiyang, μεταρρύθμιση
Προσθέστε τα σχόλια
Ποιο είναι ακριβώς το πείραμα; Δεν είναι δυτική δημοκρατία, αλλά δεν είναι επίσης επιχείρηση όπως συνηθισμένο. Μια έκθεση CCTV (βίντεο κατωτέρω) εξηγεί τη διαδικασία:
- 82 υποψήφιοι ορίστηκαν δημόσια για τις τέσσερις θέσεις 81 τους πέρασαν την αρχική διαδικασία διαλογής.
- μια διάσκεψη φιαγμένη επάνω από «αρμόδιους αριθμούς» στη δημοτική κυβέρνηση Guiyang, και οι αντιπρόσωποι του Κόμμα από τις διαφορετικές βιομηχανίες επιλέγουν πέντε υποψηφίους για κάθε θέση, 20 υποψήφιοι σε όλοι.
- αυτοί οι 20 υποψήφιοι εμφανίστηκαν σε μια δημόσια διάσκεψη, ευρέως ραδιοφωνική μετάδοση μέσω της TV και Διαδίκτυο, και βαθμολογήθηκαν για την απόδοσή τους. Οι υποψήφιοι έδωσαν τις ομιλίες, συζήτησαν, και απάντησαν στις ερωτήσεις που τέθηκαν από το κοινό.
- οι 8 υποψήφιοι (δύο ανά περιοχή) με τους υψηλότερους βαθμούς επιλέχτηκαν για να συνεχιστούν. Η βαθμολόγηση αναλύεται αυτόν τον τρόπο: «δημοκρατικός διορισμός» (20%), «ερευνητική έκθεση» (20%), «δημόσιες ομιλία και συζήτηση» (20%), «κοινή γνώμη» (30%), «εκτίμηση της ικανότητας ηγεσίας» (10%).
- η τελική επιλογή μεταξύ αυτών των δύο υποψηφίων ανά περιοχή γίνεται από το συνέδριο των τοπικών ανθρώπων.
Εδώ είναι η έκθεση ειδήσεων από το CCTV:
Η πρώτη εντύπωση μου μετά από να προσέξει τον τηλεοπτικό… ο Θεός μου, αυτοί οι υποψήφιοι είναι νέα.
Το δευτερόλεπτο και σημαντικότερός μου σκεπτόμενοι… την ίδια την δημόσια προσοχή από Xinhua και το CCTV παρουσιάζουν ότι η κεντρική κυβέρνηση δίνει προσοχή σε αυτόν τον τύπο πειράματος. Αν και η διαδικασία δεν είναι ακόμα πολύ αδέξια και όχι απολύτως διαφανής (η διαδικασία βαθμολόγησης είναι πολύ μυστήρια και ανοικτή για την κατάχρηση), σκέφτομαι ότι είναι τουλάχιστον ένα βήμα προς τα εμπρός. Οι αναγκάζοντας ανώτεροι υπάλληλοι για να απαντήσουν (στις δύσκολες) ερωτήσεις από τους ανθρώπους, αναγκάζοντας ανώτεροι υπάλληλοι για να ανταγωνιστούν δημόσια για μια θέση θα είναι ενδεχομένως μια υπενθύμιση ποιοι οι αληθινοί προϊστάμενοί τους είναι υποτιθέμενοι για να είναι.
Σαφώς, η διαδικασία δεν μπορεί να σταματήσει εδώ. Ένα μακρύ ταξίδι της συνεχούς πολιτικής μεταρρύθμισης θα ακολουθήσει ενδεχομένως.
ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ: Κάνοντας λίγο περισσότερη έρευνα, μοιάζει με αυτόν τον μηχανισμό έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για χαμηλότερα να ταξινομήσει τους ανώτερους υπαλλήλους. Αυτό είναι την πρώτη φορά έχει αυξηθεί μέχρι το σημείο γραμματέων συμβαλλόμενων μερών περιοχής ή νομών, και βεβαίως την πρώτη φορά που αυτή η διαδικασία τόσο ευρέως έχει κοινοποιηθεί πριν και μετά από. Άλλες κινεζικές εκθέσεις ηπειρωτικών χωρών έχουν επισημάνει ότι μόνο μια μικρή ομάδα τοπικών ανώτερων υπαλλήλων θα μπορούσε ακόμη και να οριστεί για το διαγωνισμό.
Οι μεταρρυθμίσεις που προγραμματίζονται έδαφος-σπάσιμο σε Shenzhen και Guangzhou είναι πιθανό.
Δεν υπάρχει αυτήν την περίοδο κανένα σχόλιο που τονίζεται.
16η Ιουλίου 2008 στις 8:33 μ.μ.
Σημαντικότερα σε με τουλάχιστον, αυτό κινείται προς ένα πρότυπο επιλογής συναίνεσης όπου τα αρχεία των υποψηφίων και οι αποδόσεις παρελθόντος επίσης ρητά εξετάζονται. Πότε έχει αυτός συνέβη πάντα σε έναν δυτικό «δημοκρατικό» διαγωνισμό αγώνων/ομορφιάς αλόγων; … Στο δυτικό πρότυπο, οι αντίπαλοι (ειδικά αμφισβητίες σε έναν κατέχοντα υπεύθυνη θέση) έχουν έναν σκληρά αρκετό χρόνο που φέρνει επάνω σε κάτι… τίποτα που ραβδιά, nevermind οποιαδήποτε πραγματική αξιολόγηση. Αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα με τα δυτικά συστήματα, καμία πραγματική υπευθυνότητα και σχεδόν όλες οι υποσχέσεις εκστρατείας δεν σημαίνουν τίποτα.
16η Ιουλίου 2008 στις 9:06 μ.μ.
Συμφωνώ με Nimrod. Βέβαιοι παίρνουμε να ψηφίσουμε για διάφορα ονόματα σε μια ολίσθηση του εγγράφου αλλά πώς εκείνα τα ονόματα πήραν σε εκείνο το χαρτί κατά πρώτο λόγο. Στην τελευταία εκλογή σε Αλμπέρτα, ο πραγματικός διαγωνισμός συνέβη στη συντηρητική σύμβαση ηγεσίας - όχι στο δημόσιο μπαλέτο. Εάν θελήσατε μια πραγματική ψηφοφορία για την ηγεσία, πρέπει να αγοράσετε μια συντηρητική ιδιότητα μέλους συμβαλλόμενων μερών.
16η Ιουλίου 2008 στις 9:48 μ.μ.
@Nimrod - από `western φαίνεστε να σημαίνετε `American - δεν μπορώ να δω πώς θα μπορούσατε να εξετάσετε κάτι σαν την ιρλανδική, ολλανδική, ελβετική ή βρετανική πολιτική και να το περιγράψετε ως άλογο-φυλή `/ομορφιά contest
16η Ιουλίου 2008 στις 9:53 μ.μ.
@FOARP,
Είμαι ανίδεος της θεμελιώδους διαφοράς μεταξύ αυτών των συστημάτων. Μπορείτε να μας δώσετε μια περίληψη, και πώς διαφέρουν από την αμερικανική πολιτική, πώς αυτοί αποφεύγουν ένας διαγωνισμός άλογο-φυλών/ομορφιάς;
16η Ιουλίου 2008 στις 10:30 μ.μ.
@ Buxi,
Δεν είμαι πραγματικά βέβαιος ότι τι από «ο διαγωνισμός ομορφιάς σημαίνει αγώνων αλόγων», αλλά εκεί είναι σημαντικές διαφορές μεταξύ των εκλογικών συστημάτων στις διαφορετικές δυτικές χώρες. Μια από τις πιό βασικές διαφορές είναι μεταξύ εκείνων των χωρών που χρησιμοποιούν τα πρότυπα αναλογικής αντιπροσώπευσης (Νέα Ζηλανδία, η μεγαλύτερη μέρος της βόρειας Ευρώπης - όχι το UK εν τούτοις) και εκείνες τις χώρες που όχι (όπως τις ΗΠΑ). Μπορείτε να διαβάσετε επάνω σε το σε Wikipedia εδώ: http://en.wikipedia.org/wiki/Proportional_representation
Βασικά, η έκβαση από το είναι ότι δεν είναι απόβλητα της ψηφοφορίας σας για να ψηφίσει για τα μικρότερα συμβαλλόμενα μέρη, το οποίο σημαίνει μια ευρύτερη σειρά των επιλογών για τους ψηφοφόρους, μια ευρύτερη σειρά των απόψεων στο Κοινοβούλιο. Τείνει επίσης να σημάνει ότι όλη η διαπραγμάτευση-παραγωγή, κτήριο guanxi, φατριαρχισμός είναι ανοικτότερη στο κοινό. Σκέφτομαι του ένα καλύτερο σύστημα από αυτό που χρησιμοποιείται στις ΗΠΑ. Είναι λιγότερος πιθανός να παραγάγει τους διαγωνισμούς ομορφιάς; Πάλι, δεν είμαι βέβαιος τι αυτός σημαίνει. Η πολιτική εδώ παίρνει ένα κομμάτι χυδαίο κατά περιόδους. Αλλά αφ' ετέρου το σύστημα που περιγράφεται ανωτέρω επίσης έχει τις ρωγμές του: όπως το πώς το κοινό θα αισθανθεί εάν η σαφής συμπάθειά τους δεν καταλήγει την επιλογή; - Δεν είμαι ρητό του ένα κακό σύστημα, αλλά δεν το βλέπω ως σαφή νικητή πέρα από άλλα πρότυπα.
16η Ιουλίου 2008 στις 10:37 μ.μ.
@Buxi - ποιο JL είπε, συν πολλές χώρες δεν πραγματοποιεί τις προεδρικές εκλογές - πραγματοποιούν τις κοινοβουλευτικές εκλογές. Οι περισσότεροι άνθρωποι που ψηφίζουν στις κοινοβουλευτικές εκλογές κάνουν έτσι στις κομματικές γραμμές - όχι ιδιαίτερα την προσωπικότητα, και στο συνασπισμό οι κυβερνήσεις έχουν την άδεια.
16η Ιουλίου 2008 στις 10:44 μ.μ.
@JL & FOARP,
Δεν είμαι βέβαιος πόσο καλά και επιτυχής αυτό το προαναφερθε'ν σύστημα θα είναι. Αλλά τι με εντυπωσιάζει δεν είναι πιό πολύ οι ιδιαίτεροι κανόνες ή οι τρόποι που λειτουργεί, αλλά ότι είναι μια περιπέτεια για να βρεί το εναλλακτικό σύστημα δημοκρατίας εκτός από, να πει τη δημοκρατία εκλογής US/Canadian. Υποθέτω ότι ξέρετε επίσης μόνο με πολλά πλεονεκτήματα, η εκλογική δημοκρατία έχει επίσης πολλά μειονεκτήματα - τεράστια χοντρά κομμάτια των χρημάτων που σπαταλιούνται κάθε φορά, της κενής πολιτικής υπόσχεσης κ.λπ. Μπορεί να υπάρξει περισσότερος ικανός τρόπος να επιλεχτούν οι ικανότεροι ηγέτες από τις εκλογές; Σκέφτομαι ότι βεβαίως δεν ειναι απαραίτητο να σταματήσουμε εκεί.
CP. Όσον αφορά στο σύστημα της Ευρώπης, πρέπει να διαβάσω ακόμα επάνω.
16η Ιουλίου 2008 στις 10:59 μ.μ.
Η αναλογική αντιπροσώπευση δεν είναι αποτελεσματική στην επίλυση των προβλημάτων, βλέπει την Ινδία.
Στο σύστημα εκλογής, η κυβέρνηση ελέγχεται από μια πολύ μικρή ομάδα συστήματος.
Σε ένα αυταρχικό σύστημα, πολύ αποτελεσματικό στην επίλυση των προβλημάτων αλλά εξαρτάται ιδιαίτερα από τους «σοφούς και καλούς» ηγέτες, το οποίο κανένας δεν ξέρει τι αναμένουν έως ότου βλέπουν το αποτέλεσμα, ως εκ τούτου μεγάλος πιθανός κίνδυνος.
16η Ιουλίου 2008 στις 11:00 μ.μ.
Θλιβερός, έκανε ένα λάθος.
Στο σύστημα εκλογής, η κυβέρνηση ελέγχεται από μια πολύ μικρή ομάδα πλούτων και την ελίτ, μη πραγματική δημοκρατία.
16η Ιουλίου 2008 στις 11:05 μ.μ.
Η Κίνα είναι τώρα αναλογική αντιπροσώπευση μέσα στο συμβαλλόμενο μέρος, αλλά με τα μέσα και τον έλεγχο πληροφοριών, CCP δεν έχει πολλή πίστωση μεταξύ των κινέζικων.
Μην ξέρτε εάν είναι δυνατό ότι το ενός τμήματος σύστημα και η ελευθερία στην πληροφόρηση και τα μέσα μπορούν να συνυπάρξουν, ίσως όπως τη Σιγκαπούρη, αλλά περιλαμβάνει επίσης τα προβλήματα της θρησκευτικής ελευθερίας και της οργάνωσης.
17η Ιουλίου 2008 στις 2:53 AM
@Wahaha
«Μην ξέρτε εάν είναι δυνατό ότι το ενός τμήματος σύστημα και η ελευθερία στην πληροφόρηση και τα μέσα μπορούν να συνυπάρξουν,»
Αυτή είναι η μεγάλη ερώτηση ότι να ανακαλύψουμε την απάντηση δεδομένου ότι η Κίνα συνεχίζει να μεταρρυθμίζει.
Σχετικά με τη Σιγκαπούρη, μπορώ να δω πώς του ένα ελκυστικό πρότυπο για την Κίνα. αλλά η άποψή μου είναι ότι παρά την κοινή κινεζική κληρονομιά, η Κίνα και η Σιγκαπούρη είναι πάρα πολύ διαφορετικές για να αναμείνουν ότι το ίδιο πολιτικό σύστημα θα μπορούσε να λειτουργήσει και σοι δύο. Η Κίνα είναι λίγο μεγαλύτερη από τη Σιγκαπούρη, να αρχίσει με, και έχει μια αφή περισσότερη περιφερειακή παραλλαγή.
17η Ιουλίου 2008 στις 2:58 AM
JL,
Εδώ είναι η σύνδεση για το Βιετνάμ (εάν μπορείτε να διαβάσετε τα κινέζικα), σκέφτομαι ότι είναι μια δημοκρατία μέσα στο συμβαλλόμενο μέρος,
http://www.sinovision.net/news.php?act=details&col_id=3&news_id=50891
17η Ιουλίου 2008 στις 3:17 AM
Το Wahaha, οι ανεξάρτητοι καθώς επίσης και οι συμβουλευτικοί υποψήφιοι συμβαλλόμενων μερών είναι τώρα ανταγωνιστικοί στις εκλογές της Κίνας.
- Κάλυψη των αναπληρωτών συνεδρίων 2003 ανθρώπων περιοχής στο Πεκίνο, όπου οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι ορίζονται από οποιαδήποτε ομάδα 10 ή περισσότερων ψηφοφόρων κατά τη διάρκεια:
http://www.chinadaily.com.cn/en/doc/2003-12/08/content_288018.htm
- Κάλυψη πρόωρων εκλογών της ανωτέρω εκλογής, όπου συνδυασμός κωπαίων πτερών και caucases όπου χρησιμοποιείται:
http://www.chinadaily.com.cn/en/doc/2003-11/26/content_284996.htm
Εδώ είναι μια ισορροπημένη κριτική του συστήματος εκλογής της Κίνας:
http://www.chinalawedu.com/news/2004%5C12%5Cma5043191931122140025776.html
17η Ιουλίου 2008 στις 3:38 AM
Charles,
Thx για τη σύνδεση,
Από τη σύνδεση #12, θεωρώ ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων φροντίζει μόνο εάν τους δίνεται η επιλογή, εάν οι υποψήφιοι είναι από ενός τμήματος ή από το διαφορετικό συμβαλλόμενο μέρος δεν είναι σημαντικοί. Ενδεχομένως αυτό θα επιτρέψει ότι CCP ανοίγει την πόρτα για την εκλογή από από κατω έως επάνω.
17η Ιουλίου 2008 στις 4:36 AM
@Wahaha,
Συμφωνώ. Πολλοί από εκείνους που επιμένουν στους πολυκομματικούς υποψηφίους (ή τουλάχιστον τους υποψηφίους έξω από το κομμουνιστικό Κόμμα) κρατούν μια βαθιά μνησικακία ενάντια στο CCP. Για εκείνους μας που δεν αγαπούν το CCP και επίσης δεν έχουν μια μνησικακία ενάντια σε το, θέλουμε ακριβώς να δούμε ένα «δημοκρατικό» σύστημα στο οποίο οι πολιτικοί και οι δημόσιοι υπάλληλοι σέβονται τις επιθυμίες και τα συμφέροντα των ανθρώπων. Εάν το CCP είχε την εσωτερική δημοκρατία, θα πήγαινε κατά μήκος του τρόπου προς την επίτευξη εκείνου του στόχου.
Προσέχω σίγουρα τις πολιτικές μεταρρυθμίσεις στο Βιετνάμ πολύ.
17η Ιουλίου 2008 στις 2:33 μ.μ.
@Buxi - η δημοκρατία δεν είναι απλά το δικαίωμα να επιλέξει μεταξύ μιας επιλογής των προσώπων - πώς μπορεί να υπάρξει δημοκρατία όπου δεν υπάρχει κανένα μανιφέστο που τίθεται ενώπιον των ανθρώπων;
@Nimrod - «αυτό κινείται προς ένα πρότυπο επιλογής συναίνεσης όπου τα αρχεία των υποψηφίων και οι αποδόσεις παρελθόντος επίσης ρητά εξετάζονται. Πότε έχει αυτός συνέβη πάντα σε έναν δυτικό «δημοκρατικό» διαγωνισμό αγώνων/ομορφιάς αλόγων;»
Δεν ξέρω, να με επιτρέψω να σκεφτώ, θα μπορούσε να είναι…. umm… .ahhh…. ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ;!; Σας θεωρώ ζωντανούς στις ΗΠΑ - δεν έχετε παρατηρήσατε όλους εκείνους αναφορές που έχετε δει στην τηλεόραση πρόσφατα; Τώρα, προσπαθήστε αυτό που οι υποψήφιοι λένε πραγματικά ότι (ξέρω είναι σκληρό, αλλά δοκιμή) d'you παρατηρεί πόσοι από τους φαίνονται για τα προηγούμενα επιτεύγματα και έχουν αποδώσει καλά ως κυβερνήτες/μέλη του Κογκρέσσου;
17η Ιουλίου 2008 στις 10:03 μ.μ.
@Wahaha,
Ευχαριστίες για τη σύνδεση για το Βιετνάμ μοιάζει με ένα ενδιαφέρον σύστημα.
Παρά αυτό που να σκεφτείτε, δεν αντιτάσσομαι πραγματικά στην Κίνα που έχει το σύστημα δημοκρατίας του. Θα ήταν αρκετά παράξενο εάν σκέφτηκα ότι όλες οι χώρες στον κόσμο πρέπει να υιοθετήσουν το εκλογικό σύστημα της Νέας Ζηλανδίας. Αλλά σκέφτομαι ότι δεν υπάρχει κανένα σημείο στο σάλπισμα των νέων μεταρρυθμίσεων στην Κίνα όπως εγγενώς καλύτερα από την ποικιλία άλλων προτύπων που υπάρχουν σε άλλες χώρες. Τα σίγουρα, αναπτυσσόμενα συστήματα της Κίνας θα έχουν τα ισχυρά σημεία τους, αλλά θα έχουν επίσης τα μειονεκτήματά τους, τα οποία πρέπει να συζητηθούν.
Το συναρπαστικό πράγμα για την Κίνα είναι ότι η πολιτική αλλάζει, και ότι τα μέρη των νέων ιδεών προκύπτουν, έτσι αφήνει να κάνει την μεγαλύτερη μέρος αυτής της κατάστασης και να διοργανώσει μια κατάλληλη συζήτηση για τους, παρά ακριβώς να πάρει κολλημένος στο επίπεδο «δικών μας είναι καλύτερος από δικοί σας».
18η Ιουλίου 2008 στις 7:01 μ.μ.
Ακριβώς τον κρατήστε απλό και αφήστε την ψηφοφορία ανθρώπων. Ο μόνος σκοπός μιας τέτοιας μπερδεμένης διαδικασίας είναι να εξασφαλιστεί ότι η δημοκρατική γεύση δοκιμάζει ξινή. Μη εντυπωσιακός. Οποιαδήποτε σοβαρή κίνηση προς την πολιτική μεταρρύθμιση αξίζει τη δημόσια συζήτηση και τη διερεύνηση. Αυτός δεν συμβαίνει.
20η Ιουλίου 2008 στις 2:34 μ.μ.
JD, δεν είναι πλέον μπερδεμένο από τι δικοί μας:
«要成为正式候选人要过三关, 第一关是单位全体员工投票, 这个好过 第二关就比较难了, 要到居住地的居委会那里由这一片的人投票, 如果过不了半数, 就不能再选了»
Ανωτέρω περιγράφει 1) διαδικασία διορισμού με τον προσδιορισμό των οργανισμών 2) τοπικά κωπαία πτερά, πριν από τις γενικές εκλογές των τοπικών αντιπροσώπων.
Είναι παρόμοιος ότι τι έχουμε στις ΗΠΑ.