De Berg van de dwaas: Blogging voor China

In de nasleep van de rellen Weng'An (van Wengan), lopen de meeste kranten met kort drie paragraafrapport van Xinhua over de kwestie. Ik geloof in overeenstemming met recente tendensen, zullen wij een meer gedetailleerde analyse en een verklaring van Xinhua binnenkort horen. Ondertussen, zijn er verscheidene online hoofdartikelen van diverse kranten geweest, in sommige gevallen misschien buigend officiële regels bij de onafhankelijke rapportering door netizen commentaren eerder dan hun eigen verhaal te benadrukken. Veel van deze hoofdartikelen concentreren hun aanvallen op de lokale regering, terwijl het erop aandringen dat de centrale overheid iets anders wenst. Ik hoop hun interpretatie het geval blijkt te zijn. Ik vertaal twee hieronder hoofdartikelen.

Eerst, een artikel van de online plaats van de Communistische krant Xinhua van de Partij Jiangsu dagelijks, die niet direct verwant met nationale Xinhua is: ( Hoe hard het is om de massa's het echte beeld te geven? , )

Het artikel begint met een herhaling van de eerste paragraaf van het verhaal Xinhua op inherent

De oorzaak van het incident is eenvoudig; het is allen wegens ontevredenheid met de bepaling van het provincie openbare Beveiligingsbureau op doodsoorzaak voor een vrouwelijke student. Emotioneel, is het zeer moeilijk voor mensen om hun sympathieën met de zwakkere partij niet te plaatsen. De meerderheid van mensen is logisch en rationeel, en dat is een punt dat niemand, niet zelfs de nationale leiding of de ambtenaren van elk niveau zou proberen te debatteren. Zo, tenzij het het punt van extreme wanhoop heeft bereikt, zou niemand alles riskeren om de overheid te omringen en aan te vallen. En van een logisch standpunt, is het niet moeilijk om te bepalen dat de mensen goede reden zouden kunnen gehad hebben om zich in actie overhaast te storten.

Blijf lezend

Chinees Internet is omhoog in wapens over het verhaal van rellen in provincie Guizhou tijdens het weekend.  Voor het uitvoerigste nieuws dat wij tot dusver hebben gekend, verwijs ik u naar gedetailleerde dekking van ESWN door de zeer.  Er zijn niets ik moet toevoegen.

Roland bij ESWN vermeldt dat een artikel bij forum Xinhua () aan netizen bespreking, in tegenstelling tot veel strakkere normen in Tianya en MaoYan is opengelaten.   Het is ook interessant om op te merken dat het Sterke forum van het Land () dat door de Dagelijkse Mensen in werking wordt gesteld zeer losse normen ook in werking heeft gesteld, als om het even welk.  Zie momentopname in bijlage tonend de frequentste besprekingen over Sterk Land, veel waarvan naar Weng'An door naam verwijzen.  (Als u in een post klikt, is side-bar die de huidigste posten toont bijna volledig allen over Weng'An.)

De populaire draden op Sterk Land omvatten op dit ogenblik:

• De Prefectuur van Weng'An van de Provincie van Guizhou heeft het Raken/het Breken/het Branden Incident ()
• Ik steun de mensen van Guizhou - Weng'An ()

Blijf lezend

Onze gast Youzi heeft ons een pit voor verdere bespreking in één van zijn commentaren gegeven:

En zelfs binnen China, tussen verschillende provincies en volkeren zijn enorme psychologische verschillen, misschien nog groter dan die tussen twee landen. Aangezien de tijd heeft overgegaan, als mensen zijn de levensstandaarden gegroeid en aangezien de voorlichting van persoonlijke rechten als de traditionele methodes van politieke druk heeft gewekt en gedacht wordt de controle gebruikt, is het reeds geworden zeer moeilijk om de eenheid van China te handhaven en een betekenis van behoort tot de Chinese mensen. De overheid heeft dit punt waargenomen, maar tenzij het efficiënte politieke hervorming uitvoert die eerbiedigt en de belangen van verschillende groepen mensen tolereert, zal het eenvoudig dit fundamentele probleem niet door de gedragen-benedenvlaggen van patriottisme en nationalisme te golven oplossen.

Ik denk niet wij op dit punt niet akkoord gaan, maar ik denk Youzi een ver beetje wat gaat uitschelden van ons voor het voorstellen dat een voorlichting van persoonlijke rechten alleen en een ondiep inzicht in het vechten voor persoonlijke rechten zonder burgerwaarden en eerbied voor wet een recept voor ramp is. Het is een bidirectionele straat. Wat de democratie tik maakt van de westelijk-Stijl is niet het voorschrift van vrijheid, democratie, en rechtsstaat, maar de diep ingewortelde betekenis in elke enige burger dat hun belangen in hun verantwoordelijkheid aan en stewardship van het land, zijn instellingen, en waarden, van wie dergelijke rechten een deel - in het kort zijn, waar patriottisme liggen. Dat verhindert mensen de grondwet apart te scheuren wanneer zij hun manier niet krijgen. Droevig te zeggen, is China niet daar nog.

Zo wat zijn efficiënte politieke hervorming die in dit stadium eerbiedigt en de belangen van verschillende groepen mensen tolereert? Goed, is er een model en er is dynamica. Niemand zit nutteloos op hun handen. Ik wil onze lezers aan dit artikel in vroeger op het jaar met een adellijke titel Buitenlandse zaken leiden

Oude Komst - de Perspectieven op Democratie in China.

Ik postte het weken geleden in een commentaar maar het verdient hier werkelijk zijn eigen hoogtepunt.
Blijf lezend

Dank aan één onze bezoekers (Reiziger, Youzi, ), een debat over fundamentele kwesties die vele Chinezen verdelen is gebracht aan onze blog (zie commentaar in vroegere draad).   In deze post, wil ik mijn meningen geven over de economie, democratie, en de Chinese overheid.

Ik wil ook een paar zinnen naar M. Wahaha verzenden: gelieve te vertegenwoordigen zo gemakkelijk niet de Chinese of Chinese overheid. Ik weet niet of bent u een oversea student of overzee een Chinees, maar ongeacht China sterk is of klein, het om het even wat niet met u heeft groter gezicht hebben en gezag die in aanwezigheid van Westerlingen te doen. Voorts is de economische groei van China het resultaat van het harde werk door Chinese burgers, en niet de liefdadigheid van de overheid; ons leven verbetert, omdat dit de winst van ons eigen werk zijn, wegens geen overheid of bepaalde politieke partij heeft hen op ons verleend.

Nu, krijgen wij aan een onderwerp dat niets heeft met Westelijke media en het zijn te doen overzee.  Nu worden wij aan een onderwerp dat slechts met linker of juist het zijn moet doen, zijnd een verdediger of een tegenstander van de huidige Chinese overheid.  Dit onderwerp zou van het onderwerp afzonderlijk hierboven moeten worden gehouden.

Laat me beginnen door een paar zinnen naar u, Reiziger te verzenden: gelieve te veronderstellen zo gemakkelijk niet dat wij voor sterk China hopen omdat wij gezicht nodig hebben.  Ik zal niet voor Wahaha spreken, maar velen van ons zijn uiterst succesvol, en te hoeven om geen gezicht van iedereen te lenen.  Wij kunnen tot zwijgen brengen op China morgen, en wij zullen niet voor het lijden.  Wij kunnen van China afsnijden morgen, en niemand in de Verenigde Staten zal ons terug dwingen.  Hier is een beetje van raad voor u als u ooit aan het Westen, komt en door een vereniging met de Chinezen komen: als niets anders, wij altijd kunnen Japans beweren te zijn.  Niemand in het Westen kon het verschil misschien kennen

Blijf lezend

Één van onze hordedoelstellingen voor dit blog moest één eenvoudig punt maken: de Chinese debatpolitiek. Het Chinese communautaire debat welbespraakt en dwaas, intelligent en blind, geïnformeerds en niet geïnformeerd, verlaten en juist, China en het Westen de Chinezen zijn geen hersenspoelde robots levend in de gesloten maatschappij; wij gaan vaak niet akkoord, vaak zeer passionately. Om dit punt te maken, spraken wij over de waterscheiding tussen het oude en kleine algemeen ; wij spraken over de Chinezen die van Amerika houden; wij spraken over Tianya, één van de bastionen van online debat in China; en wij hadden natuurlijk een lange reeks over de diep verdeeldheid zaaiende kwestie van Zes Vier

Het debat is belangrijk, omdat het debat de stichting van ware kennis en ware overtuiging is; zonder tot ware debat en herziening te openen, zijn enige kennis of overtuiging verdacht. De meesten in het Westen hebben nooit de Chinese debat politieke kwesties gezien, zodat worden onze conclusies vaak genegeerd om precies de reden. Meer dat wij verklaren wat het Chinese debat ongeveer, wij meer eerbied (als niet overeenkomst) zal bereiken en geleidelijk aan, kunnen wij Westelijke bias en onwetendheid wissen. En wat nog belangrijker is, beter zullen wij weten wat wij van ons eigen land willen.

Dank aan één onze bezoekers (Reiziger, Youzi, ) is, dit debat gebracht aan onze blog (zie commentaar in vorige draad).

In termen van het probleem met Westelijke media bias, verschillende Chinees kan verschillend gevoel hebben. Voor overzee Chinees, omdat zij in een verschillend cultureel milieu bestaan, is het gemakkelijk voor hen om wat isolatie te ontwikkelen terwijl het in wisselwerking staan met locals. De minderheden zullen vaak gevoeliger over de kritieken van heersende stromingsmedia voelen. In werkelijkheid, kan de zelfde reactie in het binnenland van China eveneens worden gezien. Voorts voelen de buitenstaanders altijd die tegen door locals worden onderscheiden, en de meest basisreden is een cultureel hiaat. Dit soort onderscheid toe te schrijven aan het culturele hiaat is een zeer gemeenschappelijk fenomeen, en kan slechts door integratie worden gewist. Duidelijk, kan om het even welke soort van specifiek onderscheid dat verwonding of verlies veroorzaakt, door een proces worden gerectificeerd zoekend economische compensatie. Daarom zou het onderscheid toe te schrijven aan culturele verschillen in het Westen vastbesloten bedrijfsvoorschrift moeten zijn als er efficiënte rechtsstaat bestaat; de culturele problemen kunnen slechts door culturele interactie worden opgelost.

Blijf lezend

Het verhaal van Fiat dat zich aan China voor zijn Richard Gere en Tibet verontschuldigt themed advertentie want een nieuwe auto eerst op 20 Juni werd gemeld. Op dat ogenblik, verwierp ik het snel als niets maar een andere blundert door de op de markt brengende afdeling van een globaal bedrijf dat beter zou moeten het geweten hebben. De advertentie zelf was niet zelf problematisch. Maar het werd duidelijk gecreërd met het georiënteerde activisme van Richard Gere Tibet in mening. Somebody zou moeten voorzien hebben dat het provocatief door sommige (of een) mensen worden waargenomen.

Zo was mijn eerste indruk vrij gelijkaardig aan hoe Stan Abrams in zijn Gerucht van China blog reageerde.

Iemand zou in brand gestoken moeten worden voor dit, en niet wegens de politieke ondertonen zelf. Nr, iemand zou voor incompetentie moeten worden in brand gestoken. Door het gehele het doorlichten proces voor deze advertentie, was no one gedachte dit een slecht idee? Werkelijk?

Maar interessant, niet alleen stierf het verhaal. Ik houd ziend rapporten van deze kwestie in de Engelse gebaseerde media, misschien omdat Fiat eerder erop aandrong ook luid dat de reclamespot zou blijven luchten. Dat is oneven, de gedachte van I, wat het punt voor Fiat om zich in de eerste plaats is te verontschuldigen?

Tim Johnson, in zijn Stijgingen van China blog, offerred een verklaring.

Misschien is het een nieuwe collectieve strategie. Zet een advertentiecampagne op. Irriteer Chinees. Vang veel krantenkrantekoppen. Geef een verontschuldiging uit. Houd de advertentiecampagne hoe dan ook lopend.

Blijf lezend

Wat zouden wij Dalai Lama moeten roepen? Het zou als een dwaze vraag kunnen schijnen maar als u genoeg dieper kijkt, er ligt een wezenlijkere kwestie van basiseerbied en wederzijds begrip. Op Davidpeng blog (in een artikel dat met één van onze ingangen verbindt) heeft een interessante bespreking () zich op dat nauwkeurige onderwerp ontwikkeld.

Één commenter (Platvissen, een frequente Tibetan bezoeker) reageerde aan een deel van de originele bespreking toen de term Dalai werd gebruikt:

In verwijzing naar de eigennaam voor Dalai Lama, laat me over een paar verwante dingen spreken die me diep hebben geraakt.

Na het eind van de Tweede Oorlog van de Wereld, veroordeelde een hof M. Hideki Tojo aan dood door te hangen. M. Tojo bevond zich onmiddellijk, en met perfecte manieren boog diep aan de rechters; hij zei een ander woord niet. Toen de Tibetan opstand (in 1959) zich uitbreidde, heel wat werden Tibetans uitgevoerd. Alvorens zij waren ontsproten, zeiden zij politely t'oo-Je-Che (Tibetan termijn van dank). Later, toen de families van uitgevoerd uitgaven van 200-500 RMB werden geladen, zeiden zij opnieuw t'oo-Je-Che, en niets anders.

Voor Dalai Lama, is de eerbiedige manier om naar hem in het Engels te verwijzen: Zijn Heiligheid Dalai Lama. In Tibetan, is de eerbiedige manier om naar hem te verwijzen Jiawa Renbuqie (, Gyalwa Rinpoche), Kundun (), of Yixi Loubu (, Yeshe Norbu). Tibetans zouden nooit de naam Dalai Lama gebruiken, omdat dat eigenlijk gelijkwaardig aan een titel, en niet een naam is.

Mijn punt is, als om het even welke groep of overheid onderzoeken en Dalai Lama van een misdaad schuldig vinden, dan elk van deze details zou kunnen aan het publiek worden geopenbaard, en zij konden aan proef en overtuiging te werk gaan. En als iedereen, met inbegrip van Han, twijfels of kritieken van hem heeft, die ook geen probleem is. En voor zij die niet zijn moeten de Boeddhisten en de niet Tibetan Boeddhisten niet noodzakelijk naar hem door zijn hoffelijkheidstitel verwijzen. Maar allen zouden basisrechten van de mens moeten eerbiedigen, en verkorten enkel terloops niet de titel Dalai Lama Dalai.

Blijf lezend

Ah, prachtig op tijd gepubliceerd artikel. Natuurlijk, ben ik beïnvloed aangezien haar perspectieven zeer mijn weerspiegelen. Als slechts wij Mej. Liu konden overtuigen om een artikel voor ons van tijd tot tijd voor te leggen Ik word verleid om het volledige artikel te kleven hier, vind ik het dat dwingend. In plaats daarvan, kunt u het hier lezen: Tijd - Ware Trots.

De citaten van het geld:

Enkel een paar weken geleden, werd de mening van het westen van China overheerst door de wachten van de thuggishtoorts, overgevoelige nationalisten en een repressieve overheid. Maar sinds de aardbeving in Sichuan, hebben de immense staat-geleide reddingsinspanning en het uitgieten van liefdadigheid van de Chinese mensen centrumstadium genomen. Is het land werkelijk veranderd dat veel? Niet werkelijk. De twee fenomenen op vertoning - nationalisme en medeleven - zijn verwante facetten van de enorme, multidimensionele natie dat China is. Wanneer het over mijn geboorteland komt, voel ik hen allebei.

Blijf lezend

Om verschillende culturele, politieke en historische redenen, ziet de Chinese overheid Boeddhisme, Taoïsme, Mohammedanisme, officieel Katholicisme, en Protestantisme als godsdiensten. Zoals in het koninkrijk van handel, hebben de geneeskunde, het wettelijke beroep of een andere menselijke inspanningen, China, zoals vele naties en om haar eigen redenen, aangezien het haar recht is, verkozen om een juridisch en regelgevend kader te bepalen waarbinnen de godsdiensten worden uitgeoefend.

Binnen de bovengenoemde vijf godsdiensten, verkiest de overheid één godsdienst niet boven een andere en noch geeft het om geestelijke of inter-geloofs doctrinaire verschillen. Het geeft niet of Jesus de Zoon van God, één van de Helderzienden van Allah of enkel een zuivere rabijn is. Het geeft niet of Maagdelijke Mary of de Heiligen zouden moeten worden aanbeden en veel minder of Quakers pacifisten is die volgens persoonlijke geloven leven. Als een andere overheden in de wereld, wat het geeft om zijn of zij de wetten van China terwijl in China en of een geloofssysteem overtreden het openbare belang breken.

In geen landen zijn de geestelijkheid of de godsdienstige instellingen vrij van of boven de tijdelijke wetten van het land. Een Amerikaanse Katholieke priester die wegens pedofilie, fraude of het zuivere verzenden in Amerika wordt veroordeeld is nog schuldig en kan aan de aangewezen gerechtelijke gevolgen, ongeacht het feit dat lijden hij een priester is. De kerk aangezien een organisatie in elk geval, indien geïmpliceerdn ben is het ook aansprakelijk aan misdadige evenals mogelijke burgerlijke processen.

Enkel aangezien er geen dergelijk ding zoals absolute politieke en commerciële vrijheid is, ook niet is daar zulk een ding als absolute godsdienstige vrijheid. Er zijn slechts variërende graden van godsdienstige vrijheid die beurtelings door geestelijke regels, doctrines, tijdelijke wetten, sociale douane en tradities overeenkomstig de eisen van de relevante staat en de maatschappij wordt geregeld. Bijvoorbeeld, geloven velen in het UK in Fengshui, maar niettemin in een testcase voor het Engelse Hof van appel, verkozen de Rechters, aangezien het binnen hun opdracht is, om het als een godsdienst niet te zien, enkel aangezien zij geen godsdienst erkennen die geen monotheist als kwestie van beleid is. Door contrast, wegens zijn Chinees communautair Indonesië ziet Confucianisme als een godsdienst wanneer China het slechts als school van filosofie ziet, zodat enkel omdat iets in één land wettig is het niet zo in een andere maakt.

Blijf lezend

Dit is een voortzetting van de bespreking van de blogingang de Stad van Juni 14de 2008 van de Chocolade - Afrikanen streven naar hun dromen in China , een artikel dat oorspronkelijk in Zuidelijk Dagelijks Januari 2008 wordt gepubliceerd van de Metropool. Wegens assen en het malen van de bespreking morphed van een debat over rasrelaties in China aan over godsdiensten in China. Aangezien ik ben verzocht om het in een blogingang te veranderen en de kwestie van godsdiensten in China actueel lijkt, post ik het uittreksel van mijn commentaren en reacties en de vragen van andere affiches, zonder het uitgeven (behalve typos van mijn eigen uittreksel).

Gelieve van nota te nemen: Ik ben een newbie bij het blogging en noch ben I een full-time blogger. Om het even welke waargenomen expletives kwamen in de hitte van hartstocht (at) voor (debat), aangezien deze dingen zijn niet zal gebeuren en ik bedel de mateloosheid van lezers.

Blijf lezend

De overgrote meerderheid van Chinese gunst en steunt de openstellend en hervormings periode die in 1978 is begonnen. Maar velen zijn ook zeer nostalgisch voor de Mao era, een tijd toen de gelijkheid werd gewaarborgd, een tijd toen het collectivisme in China veel meer dan enkel hypothetisch was. Één eenvoudig voorbeeld is hieronder vertaald.

Dit artikel is uitgespreid rond talrijke Chinese forums, daadwerkelijke niet duidelijke oorsprong. ()

Ik was geboren in 1954, in een dorp in provincie Shandong. Ik heb een zuster, en onze ouders zijn ook boerlandbouwers. Ik wil beginnen door over de prijzen van landbouwgoederen, om te beginnen met tarwe als voorbeeld te spreken. Vanaf 1970 - 1980, was de marktprijs voor tarwe: 0.35 RMB/shijin (E-D: 0.5 kg dat), later aan 0.35 RMB/shijing groeien. De kosten van dingen veranderden niet werkelijk, was het zeer stabiel tijdens deze periode. Zo het probleem dat ik heb willen om bespreken, wanneer is een landbouwer verkoopt een half kilogram tarwe op de markt, wat kan hij met dat geld doen?
Blijf lezend

Voor deze plaats, zijn wij terug aan de kwestie van afscheiding meerdere keren gekomen. Het nieuws een week geleden dat Ierland, met minder dan 1% van de bevolking van de EU, enig-handedly de tweede poging van de EU tot politieke centralisatie ontspoorde (het Verdrag van Lissabon) slaat me als perfecte kans om over de tikkant van het muntstuk te spreken: de ideologie van eenmaking.

Omdat het onder ogen zien, is de eenmaking een ideologie.

De EU prides bij het op weg zijn naar eenmaking slechts door debat, consensus, en democratische besluitvorming. Maar meer en meer, vindt het zich in de onmogelijke positie van het proberen om elke lidstaat te overtuigen dat er te bereiken iets zijn, wanneer in veel gevallen, de voordelen onzeker, op lange termijn zijn, of samenvatting. De leiders van de EU hadden hoge hoop van wordt geschreven in geschiedenisboeken toen zij dit en het laatste verdrag ondertekenden. In de nasleep van deze episode, echter, hebben wij ideeën gezien die ernstig als het negeren van de stem van Ierland, van procedureel het manoeuvreren rond het worden gedreven, van het maken van hen opnieuw en opnieuw tot overgegaan, stemmen zelfs van het verdrijven van Ierland van de EU! Als dit niet eenmakingsideologie het werken is, weet ik wat niet is.

Aan Chinese mensen, schijnt het bestaan van dergelijke ideologisch gedreven motivatie slechts natuurlijk. De menselijke geschiedenis is één van opeenvolgend grotere eenheden van de behulpzame maatschappij. Zonder pre-verplichting (die over het algemeen op een ideologisch geloof wordt gebaseerd), zijn er niets om samenwerking onder actoren te waarborgen, geen kwestie wat hun beste bedoelingen zijn. Als u aanwinsten wilt, moet u uw spaanders aanbrengen, zelfs aangezien u weet wat niet u uit het voor bepaald zult krijgen. Het enige ding om mensen te maken dit realiseren is een negatief gevolg voor het deelnemen niet, wat vaak oorlog betekent. De Chinese denkers hebben dit uit duizenden jaren geleden voorgesteld, toen zij het soort rampzalige oorlogvoering zoals de twee Oorlogen onder ogen zagen van de Wereld die definitief Europa om op zijn huidige weg ertoe aanzetten in te schepen
Blijf lezend

Velen zijn nu bewust er 56 verschillende nationaliteiten in China zijn. Er is een andere minder bekende gemeenschap, echter, die soms naar zich als 57ste nationaliteit verwijst. (Sommigen in de gemeenschap haten eigenlijk die termijn maar wij zullen aan dat recenter. krijgen)  Dit zijn Minkaohan (), etnische minderheden die in han-Taal scholen naast klasgenoten Han worden opgeheven. De termijn Minkaohan betekent letterlijk minderheid die gebruikend Han test. Met hun perfecte greep van putonghua en talrijke Chinese vrienden Han, is Minkaohan vaak de beste economische uitvoerders in hun gemeenschap, en een succesvol model van het beleid van de Chinese overheid naar minderheden. Maar met hun gezichten niet-Han, en met hun onvermogen aan lees-schrijf hun eigen taal, vinden zij zich vaak in beide gemeenschappen ongemakkelijk.

Hun lot, hun ervaring is kritiek in het begrip van de toekomst van multi-etnisch China.  Hun steun, hun bijdrage is kritiek in de bouw van China dat bij vrede met zich leeft.

Deze post () is van een regelmatige affiche Uygur bij een Chinees forum gewijd aan Minkaohan ().  De meeste affiches aan het forum zijn Uygur en Kazakh.

Stel onze rassen complex tevreden niet
Ik ben stil voor verscheidene dagen geweest; Ik heb mijn stilte uit twijfel gehandhaafd.

Deze weinig dagen, heb ik een gedacht.  Ik heb gedacht aan mijn kinderjaren; tegelijkertijd, was ik de enige minderheidsstudent in mijn klasse, en elk van mijn vrienden waren Han.  Wij gingen samen naar school, gingen samen, naar huis en speelden samen.  In de steeg waar ons huis was, was de linkerkant volledig Han, terwijl de rechterkant volledig Uygur was.  Tijdens hete de zomeravonden, zat iedereen samen het koelen weg in de binnenplaats, die over dagelijkse dingen spreekt.  De steeg werd gevuld met harmonische lach en geratel.

Blijf lezend

Hebben een snelle flash-back aan een gelukkigere tijd, toen wij allemaal dachten 2008 een eenvoudig jaarhoogtepunt van viering zou zijn. Hieronder is het Chinese pianowonder Lang die Lang, het Gele Concerto van de Piano van de Rivier op Vierkant Tiananmen uitvoert.  De datum is 08/08/07, één volledig jaar vóór het begin van Olympics van Peking.

Als er één ding is dat wij hier constant hebben gekritiseerd, het is dat Dalai Lama (en de kliek) grotendeels er niet in geslaagd=zijn= om de Chinese mensen direct te bereiken. Voor elk gesprek dat hij aan de pers van de Chinees-Taal heeft verstrekt, schijnt het hij vijftig voor vreemde taalpers heeft gedaan. En zelfs wanneer hij een poging om aan de Chinezen (zoals met een open vroeger op het jaar vrijgegeven brief) maakt te spreken, door tonen zijn onwetendheid en gebrek aan vertrouwdheid.

Maar hij levert minstens een actieve inspanning om dit te veranderen. Hij is individuele Chinees in de Verenigde Staten en Duitsland de laatste maanden samengekomen. En in zijn enkel voltooide reis door Australië, kwam hij de pers van de Chinees-Taal samen, en ontving ook een open zitting Q&A die bij overzee Chinees wordt gericht. (Jammer genoeg werd de zitting georganiseerd met een dissidente groep met verbindingen met FLG maar dat is niet hier het punt.)

Hier is wat hij in Australië, hoffelijkheid van de Internationale Campagne voor Tibet () moest zeggen:

Dalai Lama: De problemen met betrekking tot Tibet moeten absoluut tussen Han worden opgelost en Tibetan rassen, niemand kunnen anders dit type van probleem behandelen. En precies wegens dat, de Chinezen, Han in binnenlands China, moet u de echte situatie begrijpen, is dit zeer belangrijk.

Zo, wat is de echte situatie naar zijn mening? Lees voor meer verder.

Blijf lezend

New York Times van vandaag stelt een artikel in werking met een adellijke titel China Verwonde Atleten in Zoektocht naar Goud drukt. Het artikel begint door duiker HU Jia te bespreken, die aan een losgemaakte retina verscheidene jaren geleden leed, zettend hem op risico voor permanente verwonding. Deze paragraaf vat ongeveer het bericht achter het artikel samen:

Gedrukt door het nationale atletische systeem en verleid door de commerciële rijkdom die ster op uitvoerders in de 2008 Spelen wachten, duwen de atleten van China zich aan hun grenzen en verder, veroorzakend sommigen om hun gezondheid in achtervolging van nationalistische glorie te riskeren.

Schijnt aan me de lezer is verondersteld om medelijden voor de Chinese atleten (en één of andere verontwaardiging naar het Chinese sportengezag) te voelen, voor het riskeren van hun gezondheid voor een doel zo dubieus zoals nationalistische glorie.

Vijf jaar geleden, NBA werd de speler Alonzo Mourning gediagnostiseerd met een ernstige nierwanorde, met artsen die hem riskeerde hij hartstilstand vertellen telkens als hij op de vloer stapte. En toch riskeerde hij zijn leven blijven in feite speel, zelfs daarna een uiteindelijke niertransplantatie, telkens weer terug nog keerde hij. New York Times stelde een artikel tegelijkertijd met deze titel in werking: Het rouwen Toewijding won hem Bewondering. The Times niet scheen te betrokken, blijkbaar, dat de Rouwende agenten en de werkgevers hem in enkel het riskeren van dood, allen om basketbalschoenen te verkopen en basketbalventilators te onderhouden drukten.

Ik kan niet de feiten betwisten die New York Times in het artikel van vandaag heeft opgemaakt Ik verdenk vele Chinese atleten inderdaad druk onder ogen zien te winnen, enkel aangezien de atleten rond de wereld druk onder ogen zien. Maar voor die Chinese atleten die door verwonding vechten om goud voor hun landgenoten te winnen deze zomer, wil ik enkel zeggen: u verdient geen medelijden. Uw toewijding wint onze bewondering.

Het is bijna 3 weken geweest aangezien wij ons bewogen en ik beloofde om een update te posten. Beter laat dan nooit.

Zoals ik in een vorige post vermeldde, was het doel van de beweging twee vouwen. Men moet het blokkeren GFW voor lezers in vasteland mijden. De tweede moet onze vorige domeinnaam speak4china in zinvolle maar minder overarching veranderen.

De meeste lezers hielden van de naam foolsmountain. Voor Chinese lezers, , zijn goed - bekende verhalen. Voor niet-Chinees, kan een citaat van Sydney Smith een gelijkaardige geest dragen, het is grootst van alle fouten om niets te doen omdat u slechts kunt een weinig doen. Doe wat u. kunt

Blijf lezend

Goed, zijn wij een weinig achter de kromme hier bij de Berg van de Dwaas. Een artikel met een adellijke titel neer met Dalai Lama was published* door de Beschermer een paar weken geleden, en ik was volledig onwetend van het tot de Chinese vertaling begon rond worden overgegaan. (*Was het eigenlijk in druk, publiceerde of het slechts beschikbare online? is)

Hier zijn een paar keusfragmenten van dat artikel:

Dalai Lama zegt hij Tibetan autonomie en politieke onafhankelijkheid wil. Maar toch staat hij zich om als hulpmiddel door westelijke bevoegdheden worden gebruikt scherp om China te vernederen toe. Tussen de recente jaren '50 en 1974, wordt hij beweerd om rond $15.000 per maand, of $180.000 per jaar, van de CIA ontvangen te hebben. Hij is ook, volgens de zelfde verslaggever geweest, opmerkelijk nepotistic, bevorderend zijn broers en hun vrouwen in posities van buitengewone macht in zijn fiefdom-in-ballingschap in Dharamsala, noordelijk India.

Hij stelt als de originele, giggly, moderne monnik die eens zijn Land Rover op eBay voor $80.000 veilde en een advertentie voor Apple zelfs gedaan (vrij zijn welke magere witte computers met Boeddhisme moeten doen om het even wie gissing). Maar toch in waarheid is hij een product van de het verpletteren feodalisme van archaïsch, pre-modern Tibet, waar een elite van Boeddhistische monniken de massa's als slaven behandelde en ruthlessly hen strafte als zij uit lijn stapten.

Blijf lezend